Metoda paranoiczno-krytyczna to technika oparta na kontrolowanej halucynacji i świadomym wykorzystywaniu paranoicznych skojarzeń. Artysta celowo wprowadzał się
w stan paranoidalnej interpretacji rzeczywistości, tworząc obrazy pełne ukrytych znaczeń i wizualnych iluzji, które widz mógł odczytywać na różne sposoby w zależności
od własnych skojarzeń i doświadczeń.
Zobacz więcej...

Chętnie eksperymentował z iluzją optyczną, podwójnymi obrazami i deformacją przestrzeni, aby podkreślić subiektywność percepcji. Artysta tworzył również kompozycje zmieniające się w zależności od punktu widzenia oraz manipulował proporcjami np. umieszczając gigantyczne przedmioty. Jego techniki znalazły szerokie zastosowanie w innych dziedzinach sztuki, m.in. w filmie, gdzie wpłynęły na scenografię
Zobacz więcej...